คนธรรมดาคือคนที่มีความสุขที่สุด อยากให้อ่านดีมาก

เคยได้ยินไหมครับ ว่าที่สุดของความรัก คือรักโดยไม่ครอบครอง ที่สุดของการให้ คือให้โดยไม่หวังผล ที่สุดของทานคืออภัยทาน และที่สุดของคน คือการเป็นคนธรรมดา จากที่ได้ฟังแล้วก็โดนใจเพราะว่าในแต่ละวันของเรานั้น เหมือนเราอยู่กับอนาคตที่หวังว่าจะดีขึ้น จะมีนั่น มีนี้ แล้วสุดท้ายจะมีความสุข

แต่ความเป็นจริง การอยู่กับปัจจุบันเท่านั้นที่จะทำให้เรามีความสุขได้ ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ เท่านั้น เพราะปัจจุบันคือสิ่งทีจับต้องได้ อดีตคือสิ่งที่ผ่านไปแล้ว อนาคตคือสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ไม่สามารถจับต้องได้ สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือปัจจุบันตรงหน้าเรานั่นเอง

หากเรามีความรักโดยไม่หวังครอบครองและไม่หวังผล ให้อภัยกับคนที่ทำไม่ดีต่อเราได้ ความสุขมากมายจะวิ่งเข้ามาหาเราโดยที่เราไม่ต้องวิ่งที่จะไขว่คว้ามา และแม้ยามตื่นหรือหลับอยู่ย่อมมีความสุขด้วยหัวใจที่ผ่องใส ขาวสะอาด

นอกจากตัวเองจะมีความสุขแล้ว ยังแผ่รังสีแห่งความสุขให้กับบุคคลรอบข้างของเรา ซึงรังสีชนิดนี้ดีต่อคนรอบข้างของเราแน่นอน ยิ่งได้รับมากก็จะทำให้มีความสุขมาก หรือในทางพุทธศาสนาเรียกว่าการแผ่เมตตา เปรียบเหมือนเราอยู่ใกล้ ธรรมชาติที่ชุ่มเย็น เช่น น้ำตก ขุนเขา ลำเนาไพร เราก็จะรู้สึกเย็นสบายด้วย

ตอนนี้ข้าพเจ้าคิดว่าตนเองก็เป็นคนหนึ่งซึ่งมีความสุขมากพอที่จะต่อสู้ชีวิตในวันข้างหน้าได้แล้ว และขอแผ่ความสุขนี้ให้กับทุกคน

เนื้อหาโดย me-panya